هانا آرنت پیش از برگزاری دادگاه آیشمن از سردبیر «نیویورکر» خواست تهیهی گزارش از جریان دادگاه را به او بسپارد: «.. این تعهدی بود که به گذشتهام داشتم».مقالههای آرنت در پنج شمارهی پیاپی در نیویورکر چاپ شدند و سپس در کتابی بهنام «آیشمن در اورشلیم: گزارشی از ابتذال شر» (۱۹۶۳) گردآوری و منتشر شدند. گزارش آرنت از رویهی دادگاه، توصیفش از آیشمن و نقش شوراهای یهودی در دوران جنگ باعث شد این کتاب بسیار بحثبرانگیز شود.مدعای آرنت در این کتاب ابتذال شر است، اینکه آیشمن نه یک هیولا، بلکه فردی عادی بوده و تنفری عمیق از یهودیها نداشته است. آرنت بر این باور است که او صرفاً در «اندیشیدن» ناتوان بوده و هیچگاه متوجه نشده مشغول چهکاری است: «مسئلهی آیشمن دقیقاً این بود که بسیاری شبیه او بودند، و اینها افرادی منحرف و سادیست نبودند، بلکه بهشکلی وحشتناک معمولی بودند».درواقع، تشخیص آرنت این بود که حضور و فعالیت آیشمن در پروژهی «راهحل نهاییِ» نازیها نه به دلیل تنفرش از یهودیها، بلکه بهدلیل ضعف یا نبود قوهی تفکر و داوری در او بوده است.آرنت در مقالهی مسئولیت شخصی «در دوران دیکتاتوری»، که یک سال بعد آن را نوشت، به انتقادها پاسخ داد «تقریباً مسلم فرض کرده بودم که همهی ما همچنان با سقراط همعقیدهایم که تحمل رنجِ ظلم بهتر از ظلمکردن است. معلوم شد باورم اشتباه بوده است».او در ادامه از تعجب خود میگوید، از اینکه گویی همه باور دارند مقاومت در برابر وسوسه غیرممکن است و در دوران جنگ یا سختی نمیتوان از کسی انتظار اعتماد داشت و وادارشدن و وسوسهشدن یک معنا یافتهاند.او با ارجاع به مری مککارتی، دوستِ نویسندهاش، نشان میدهد این باور مغالطهای بیش نیست: «اگر کسی اسلحهای به طرفتان نشانه برود

از دیاری می آیم که روزگاری پیشاهنگ علم و فرهنگ در دنیـــا بود.از دیاری می آیم که هرچند ، زخم تازش های هزاران ساله ای بر تنش نشانده شده،هرگز کمر خم نکرده است.از دیاری می آیم که زادگاه بزرگ مردانی است که تاریخ نامشان را هرگز از یاد نخواهد برد.من اهل ایرانـــــ♥ـــــم...♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥دوستان عزیزم...آرشیو "" عشق پارسی "" از " اسفند ماه سال88 " هست که در قسمت آرشیو مطالب برای طولانی نشدن خلاصه شده.برای استفاده بیشتر میتونین به آرشیو مراجعه کنین.♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥حفظ سنن اعتقادی، ملی و نبوغ نژادی، واجب است."پروفسور حسابی"♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥

عجایب هفتگانه جهان کجا بودند؟عجایب هفتگانه اصلی جهان در اطراف دریای مدیترانه و در خاورمیانه در طول ۳،۰۰۰ سال ساخته شده اند. از هرم بزرگ جیزه در مصر تا کلوسوس در رودس، هر شگفتی نمایانگر جنبه متفاوتی از جاه طلبی و نبوغ انسان است. در حالی که تنها یکی از شگفتیها هنوز پابرجاست، میراث آنها همچنان باقی مانده است. بیایید داستانهای پشت عجایب هفت گانه جهان را بررسی کنیم:۱. هرم بزرگ جیزه – ۲،۵۸۴ قبل از میلادمصریان باستان بر این باور بودند که مرگ راه رسیدن به یک زندگی جدید است و خانوادههای سلطنتی در مقبرههای بزرگ سلطنتی دفن میشدند. هرم جیزه ۴،۵۰۰ ساله یکی از این مقابر بود که برای فرعون خوفو ساخته شد. این بنای تاریخی با ارتفاع اولیه ۱۴۷ متر (امروزه ۱۳۹ متر) قدیمیترین و بزرگترین عجایب هفتگانه جهان است. همچنین تنها شگفتی باستانی است که هنوز پابرجاست.۲. باغهای معلق بابل – ۶۰۰ قبل از میلاداعتقاد بر این است که باغهای بابل در سال ۶۰۰ قبل از میلاد، متشکل از مجموعهای از باغهای ردیفی شامل طیف متنوعی از درختها، بوتهها و شاخهها شبیه به کوه سبز بزرگی ساخته شده از آجر در دل بیابان بود. باور رایج این است که پادشاه نبوکدنصر دوم این باغها را برای همسرش آمیتیس ساخته است که دلتنگ تپههای سرسبز سرزمین مادری خود در شمال غربی ایران شده بود.با این حال، وجود آنها توسط مورخان مورد مناقشه قرار گرفته است که برای یافتن شواهد باستان شناسی ملموس تلاش کرده اند. اعتقاد بر این است که این باغها پس از ۷۰۰ سال در اثر زلزله ویران شده اند و آنها را به کوتاهترین عجایب باستانی تبدیل کرده است.۳. معبد آرتمیس در اِفِسوس – ۵۵۰ قبل از میلاداین معبد در قرن ششم قبل از میلاد ساخته شد و به الهه یونانی آرتمیس تقدیم شد